HAMİT TEKKANAT - MOR KALPLİ ADAM | Denizli Hizmet Gazetesi -

MOR KALPLİ ADAM
HAMİT TEKKANAT

                    Facebook'ta Paylaş     |    

8/11/2017
Ankara’da Eskişehir yolunda Güneydoğu kahramanı iki gazimiz, trafikte tartıştıkları magandalarca öldüresiye dövüldüler. Gazilerden birisinin bacağı yokmuş, diğerinin ise belden aşağısı tutmuyormuş. Gözaltına alınan magandalardan ikisi tutuklanmış, diğerleri 18 yaşından küçük olduğu için salıverilmiş.  
Bu haberi görünce Güneydoğu’da yaşadığım günleri, çekilen acıları hatırladım ve insanlığımdan utandım. Gazilerimize yapılan bu kötü muamele ilk değil, muhtemelen son da olmayacak. Yine Ankara’da belediye otobüs şoförünün kolları olmayan gaziye “Benim için mi kollarını kaybettin, iyi ki kolların kaybetmişsin şerefsiz” diye hakaret ettiğini hatırlatırım. Bu şoför Melih Gökçek tarafından savunulmuştu.  
Biz gazilerimize böyle davranırken, bakınız ABD’de gaziler nasıl muamele görüyor. Yavuz Donat ABD’de gördüklerini şöyle yazmıştı; 
 
“Amerika'da iken "bir otomobilin plakası" dikkatimizi çekti.  
Plakada "damga... Mühür... Madalya gibi bir şey" vardı. Sonra "sürücüsüne" baktık. Madalyalıydı. Sürücü otomobilini park etti. Park yerindekiler ona "saygıyla... Sevgiyle... Tebessümle" bakıyorlardı. 
Kimi de gidiyor "madalyalı adamın" elini sıkıyordu. Yanımızdakilere sorduk: 
- Bu adam kim? Bu madalya neyin, nesi? 
Dediler ki "bu bir gazi... Yakasındaki de Purple Heart." 
Purple Heart... Türkçesi "mor kalp." 
Askerlik görevini yaparken yaralananlara verilen madalya. 
Polis "mor kalpli" adama selam duruyor. 
Lokantadaki garson "mor kalpli" adama "en iyi masayı" gösteriyor. 
Bazı müşteriler de "mor kalpli" adamın yanına yaklaşıp "siz, bizim için savaştınız... Teşekkürler" diyor. 
"Mor kalpli" adamla resim çektirenler bile var. 
Bizim de sağımız, solumuz "gazi" dolu... Ara, sıra gazetelerde bir röportaj yayınlanır... 
Gülhane Hastanesi'ndeki gazilerle ilgili. Sonra... Sonrasını bilmiyoruz. 
"Bizim için" yaralanan bu adamlar "ne yer, ne içerler?" 
"Lokantaya gidecek" paraları var mı? Garson onlara "nasıl davranır?" 
Polis "selama durur mu?" Bilmiyoruz. 
MADALYA... "Alt tarafı" teneke parçası. Maliyeti "kaç para" ki? 
Ama "anlamı... Ağırlığı" para ile ölçülebilir gibi değil. 
Sahi biz de "bizim için yaralanan" insanların yakalarına "böyle bir madalya" takıyor muyuz? 
Bunu da bilmiyoruz. 
Amerika’da "mor kalpli" adamla ilgilendik. Öğrendik ki "asker emeklileri için" bir hastane vardır. 
Ve bu hastanenin kapıları, "mor kalpli" adama, ömür boyu açıktır. 
Amerika’da bazı "şehitlikler" mevcut. En bilineni Washington'daki Arlington Mezarlığı. 
"Mor kalpli" adamın gömüleceği yer orası. 
Her yılın 11 Kasım'ında bankalar, okullar, hükümet binaları kapalı. 
Her yerde "geçit törenleri" düzenleniyor. Ve bütün ülke "mor kalpli" adama teşekkür ediyor. 
Amerika’da eğer "gazi" çalışabilir durumdaysa, devlet ona mutlaka iş buluyor. 
Çalışamayacak durumdaysa... Devlet onun bütün ihtiyaçlarını, ömür boyu karşılıyor. 
Amerika’da beyaz, siyah, kadın, erkek, zengin, fakir "herkes eşit." 
Ama "mor kalpli" adam, "üstün insan." "Ayrıcalıklı." 
Onun sahip olduğu ayrıcalığa "Amerikalı parlamenter bile" sahip değil. 
Ya bizim "gazilerimiz" ne için, kim için yaralandılar? 
Ey gazi!.. Yakana bir madalya takamadık. 
Madalyalı pek çok "Kurtuluş Savaşı Gazisi"ni ise bir dilim ekmeğe muhtaç ettik. 
- Ey gazi, senden özür diliyoruz. 
Yavuz DONAT” 
 






Adresimiz:
Çaybaşı Mahallesi 1582 Sokak No:14/3 Kat:2 (Merkez Bankası Arkası) DENİZLİ
Telefon:
0 258 265 59 99 (pbx)
E-posta:
hizmet@hizmetgazetesi.com.tr
Faks:
0 258 265 72 52




MEGA TASARIM © 2018